داخلی صفحه بين الملل آرشيو گزارش
 
نوعثمانی گری و چالش های پیش روی ترکیه
حمیدرضا عسگری در سرمقالۀ روزنامۀ آفرینش به تحلیل حزب توسعه و اعتدال که در دهۀ گذشته در ترکیه روی کار آمده است می‌پردازد. وی معتقد است این حزب که یکی از مهترین احزاب ترکیه با گرایش اسلامی ترکیه است، به احیای 'امپراتوری عثمانی' روی آورده است. تئوریسین این مدل حکومت در ترکیه به احمد داوود اغلو، وزیر خارجه پیشین و نخست وزیر فعلی دولت اردوغان نسبت داده می شود، چرا که وی درموارد بسیاری اعلام کرده است: «ترکیه می تواند بدون اینکه چشم طمع به خاک کشورهای منطقه داشته باشد، حوزه امپراتوری عثمانی را احیا کند.»
نوعثمانی گری و چالش های پیش روی ترکیه

رویای احقاق امپراتوری عثمانی برای ترک ها صرفا بهانه ای بوده است تا منافع حزب عدالت و توسعه و خواسته های سیاسی و اعتقادی آن محقق گردد. هرچند که این طرز تفکر در سیاست خارجی ترکیه نمودهایی داشته است، اما باید شکست این پروژه را در سیر تحولات اخیر منطقه ازجمله بیداری اسلامی، تحولات سوریه، لیبی، برکناری دولت اخوانی مصر و رابطه با تل آویو، مهر تایید زد.

با شکست سیاست های ترکیه در صحنه بین المل اصطلاح 'نو عثمانی گری' به عنوان یک تئوری غیر واقعی یاد می شود. مخالفان اردوغان او را یک خودبزرگ بین قلمداد می کنند که با سیاست های بلندپروازانه و توسل به نمادهای ظاهری نوعثمانی گری جایگاه ترکیه را در سطح منطقه تنزل داده است و حال در کاخ مجللی که بیشتر به اجرای یک نمایش تاریخی شباهت دارد، ساکن شده است.

راهبرد نوعثمانی گری ترکها، خود را با تقابل شدید میان آنکارا و رژیم صهیونیستی نشان داد اما با توجه به منافع ترکیه و گره خوردن این منافع با غرب؛ راهبرد تهاجمی ترکیه کم کم به محاق رفت. موضوع سوریه و عدم همکاری غرب با طرح های ترکیه سبب شد تا پوشالی بودن این راهبرد نمایان شود. لذا بعد از عدم توفیق طرح های ترکیه برای مصادره بیداری اسلامی و رهبری پرونده فلسطین، همدستی این کشور در سوریه و تولید تروریست تکفیری داعش به وضوح ترکیه به سمت انزوای سیاسی پیش رفت.

ضمن اینکه رویه کنونی اردوغان و تمایلات نوعثمانی گری دولتش، افکار عمومی در داخل و خارج از ترکیه را برعلیه وی تهیج کرده و از او به عنوان یک دیکتاتور یاد می شود که به دنبال گسترش سلطه خود بر ملت و دیگر کشورهای منطقه می باشد. درحال حاضر اردوغان با تمسک جستن به اقدامات ظاهری، همچون ساختن کاخ عظیم ریاست جمهوری و استفاده از نمادهای نظامی ادوار حکومت عثمانی در تشریفات دیپلماسی و حمایت از گروه های تکفیری، و درآخرین نمونه آن انتقال بقایای جسد'سلیمان شاه'، برای خود و حزب مطبوعش قلعه ای پوشالی ایجاد کرده است که هرآن ممکن است این رویاها با افزایش نارضایتی های داخلی و سیاست های غلط در عرصه بین الملل، از هم پاشیده و نابود گردد.

حزب عدالت و توسعه به رهبری رجب طیب اردوغان، به دلیل سابقه گرایش به جریان اخوان المسلمین و داشتن ریشه در حزب رستگاری ملی به رهبری مرحوم نجم الدین اربکان، یک حزب اسلام گرا شناخته می شود که امروز به دنبال تصاحب هرچه بیشتر قدرت می باشد. اما رهبران ترکیه مروج نوعی از حکومت هستند که در پس آن نوعی منفعت گرایی صرف نهفته است. البته گرچه این موضوع در کوتاه مدت برای این کشور منافعی به دنبال داشته است اما در طولانی مدت از اعتبار جهانی سران ترکیه کاسته است. حمایت از داعش در مقابل کردهای کوبانی (عین العرب) از جمله این موارد است. امروز کمتر کسی است که رابطه ترک ها با تروریست های تکفیری را انکار کند و از عملکرد دولت اردوغان انتقادی نداشته باشد.

حزب حاکم عدالت و توسعه در ترکیه نیز نگاه نسبتاًعادلانه ای به مسئله آزادی گرایش های گوناگون ندارد و امروز بیش از هرزمان دیگر شاهد اعتراضات مخالفان دولت در این کشور هستیم. درکنارهم قرار گرفتن این پازل ها می تواند در آینده ای نچندان دور چالشی بزرگ در سطح داخلی و خارجی برای ترکیه به وجود آورد.
 
کد مطلب: 4734
Share/Save/Bookmark
 
تاریخ انتشار : شنبه ۹ اسفند ۱۳۹۳
ساعت انتشار : ۲۰:۱۱
 
 


انتشار یافته : ۰نظر     در صف انتشار : ۰نظر     تکراری،غير قابل انتشار : ۰نظر